U bent hier

2009.6 - Openbaar Kunstbezit Vlaanderen

OKV2009.6
2009 - 47ste jaargang

Gerelateerde Artikels

Op artistiek gebied was de negentiende eeuw minder doctrinair dan de twintigste. Men gebruikte toen de term 'school' zowel voor volgelingen van een grote kunstenaar als voor kunstenaars die op een bepaalde plaats werkten, min of meer in dezelfde geest, maar wel met dezelfde onderwerpen.

Vlakbij het Gentse Sint-Pietersstation heeft Lieve Van Stappen in het achterland van een residentiële wijk een optrekje gevonden dat mogelijkheden biedt. Een gewezen keramiekbedrijf met woonst en zelfs een duiventoren, een restant van een vroegere abdij wellicht. Een beetje van de wereld weg en er toch middenin. 

Eupen is een eindstation, je komt er niet zo gauw. Het is best een leuke provinciestad met tal van gebouwen van de hand van vader en zoon Couven, barokarchitecten die in de streek van Aken bedrijvig waren, en met het IKOB. 

Het fotografiemuseum van Charleroi huist in een voormalig karmelietenklooster en ademt daarom een bijzondere sfeer uit. De eigentijdse inkleding zorgt voor contrast. Laat in die ruimten een tentoonstelling plaatsvinden van Leo Dohmen, de man die zijn vrienden als 'De Piraat' aanspraken en het is vuurwerk verzekerd. 

Het MSK Gent zet, in het raam van Europalia China, de invloed van Frans Masereel op de avant-gardegrafiek van het revolutionaire China in de kijker, voor de periode 1919-1949. Het was een bewogen tijd in China, met de Japanse bezetting en de burgeroorlog die eindigde met de overwinning van Mao.  

Klatergoud mag vandaag dan een minder waardevol beeld oproepen, vroeger was een gouden klater in babyhandjes de trots van een familie. Oude teksten laten met vermeldingen als eenen gouden kinderelater met drye gouden bellekens ende een cristal over de kostbaarheid van de klinkende kleinoden geen enkele twijfel bestaan.